Dat de oorlog geld kost leert men uit de geschiedenis. Volgens recente rapporten heeft de oorlog in Irak in 2003 zo'n slordige 87 miljard euro gekost. (in oude belgische franken is dat zo'n 3.5 biljoen frank) Of in filmtaal is dat zo'n 850 GLADIATOR (2000)-films, iets waar Ridley Scott minimum 12 levens zou voor nodig hebben om ze allemaal te maken (zonder tussendoor op vakantie te gaan natuurlijk) en zou zo'n 70 miljard euro netto winst maken.

En wat is het resultaat van de oorlog voor de samenleving? Volgens mij hebben we net wat olie op het vuur gegoten en zal het terrorisme in het Midden Oosten pas echt goed bloeien. 2001 was zo succesvol voor die haatdragers, dat andere heel waarschijnlijk dit drama willen herhalen door een paar commerciële vliegtuigen te crashen in Londen.

Soms heb ik wel eens kritiek op de filmindustrie en hun exorbitante bedragen die ze op tafel leggen voor ster-acteurs, maar de manier hoe een staat geld pompt in oorlogvoeren is hallucinant. En ik hier maar vechten om een kortfilm gefinancierd te krijgen !!!

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

17-07-2004, © Dave
Reacties (4)

clash   Gladiator   oorlog   war costs money  

Het mag gezegd worden, Spider-Man 2 (2004) combineert perfect drama met speciale effecten, menselijkheid met actie, een sterk verhaal met spektakel. Als grote comic book-fan kan ik met veel overtuiging zeggen dat dit de eerste film is sinds Superman, die werkelijk verbluffend is op alle gebied. Ik steek niet weg dat ik de laatste jaren ontgoocheld ben geweest in films zoals, Hulk, die door sommige de hemel werd ingeprezen, maar die slechts kon overtuigen in close-up. Of Van Helsing (wat voor de meesten meteen duidelijk zal zijn waarom ik ontgoocheld was), of X-men 2 die eigenlijk maar een plezierige spektakelfilm was zonder maar die alle verwachtingen niet kon invullen. Zelf met Spider-Man (2002) was er iets mis. De effecten waren af en toe iets te onopzettelijk cartoon, de fotografie liet vaak te wensen over en de slechterik (gespeeld door de briljante acteur Willem Dafoe, die meestal verborgen zat achter zijn Green Goblin masker) vond ik af en toe meer lijken op een kermis-attractie.

Spider-Man 2 zet alles op zijn plaats en is niet alleen voor de comicbook freaks, maar voor een zeer ruim publiek, een unieke belevenis. De actiescenes zijn sneller, harder en veel beter. Let vooral op de razendsnelle trein-sequentie, waarin op het einde we de twee halfbroertjes tezien krijgen van Tobey Maguire, die hem een belangrijk stuk teruggeven van zijn outfit (die nota bene gemaakt werd door de Hasseltse modeontwerper Stijn Helsen - 10'000 euro per pak en voor de film waren er een stuk of 50 voorzien) De webslinger-sequenties zien er dit keer wat overtuigender uit, en het zijn er ook een stuk meer.

Er was een klein risico dat Tobey McGuire de rol niet zou kunnen spelen vanwege rugklachten (waar de film in een bepaalde scène ook op alludeert) en dat hij vervangen zou worden door Donnie Darko acteur Jake Gyllenhaal. Dit had uiteraard ook een goede 2de keuze geweest, maar Tobey zet in deze film een sterk staaltje acteerwerk neer. Sam Raimi (de regisseur van beide Spider-Man films) heeft hier en daar geleerd uit zijn fouten die hij in de eerste Spider-Man had gemaakt. Niet enkel op vlak van de visuele effecten, maar ook op vlak van verhaal. Er zit veel meer menselijkheid en soul-searching in de film. Zonder twijfel de drive van veel comic book verhalen. Lezers kunnen zich nu eenmaal niet identificeren met een super-onkwetsbare-god. Ook siperhelden moeten een zwakheid vertonen.

Korte inhoud: De sequel accentueert de gemoedsrust van Peter Parker die nog steeds twijfelt tussen een leven met Mary Jane (Kirsten Dunst), zijn grote liefde, en een bestaan als New Yorkse held in de gedaante van Spider-Man. (voor de comic book fans The Amazing Spider-Man n°50 en Spider-Man No More). Nadat hij in de vorige film geslaagd is voor zijn high-school diploma besluit Peter colleges te volgen aan de New Yorkse Empire State Universiteit. Terwijl hij met diverse persoonlijke problemen zit wordt hij geconfronteerd met de briljante Dr. Otto Octavius (Alfred Molina), die door een wetenschappelijk ongeluk met enkele mechanische tentakels in de slechte Doctor Octopus is veranderd.

Raimi verdiept de emoties en de karakters van zijn personages. Vooral het eerste uur zit vol dialoogscènes, die werkelijk aangrijpen. Meestal zijn de rustige sequenties in actiefilms niet meer dan obligate nummers die er snel doorgehaspeld worden. Niet hier in Spider-Man 2, meer nog: het Spider-Man-recept werkt zo goed omdat Peter Parker hier de show steelt. Hij is een klunzige twintiger die op elk gebied worstelt met zichzelf. Bij de aanvang van de film zien we hem als student op de universiteit van Columbia. Hij heeft een baantje als pizzajongen maar slaagt er niet in al die opdrachten te combineren met zijn escapades als Spider-Man. En natuurlijk ook zijn relatie lijdt onder zijn verborgen dubbel-leven. The Man Behind the Mask is cruciaal in veel comic books. Vaak zijn superhelden eigenlijk heel fragiele wezens met een groot hart. Dit gegeven werd bij veel comic book verfilmingen over het hoofd gezien of te weinig in diepte behandeld.

Terwijl Mary Jane (Kirsten Dunst) nog steeds houdt van Peter Parker, maar uit vrees dat het nooit echt iets zal worden tussen hen, verlooft ze zich met een astronaut, overigens de zoon van Jonah Jameson (schitterend vertolkt door J.K.Simmons), de onverbiddelijke en uiterst komische hoofdredacteur van sensatiekrant The Bugle. Parker heeft nog steeds een baantje als fotograaf van The Bugle, het blad dat Spider-Man afschildert als een levensgevaarlijke terrorist. Net wanneer Peter Parker besluit om er de brui aan te geven als actieheld en te kiezen voor Mary Jane, krijgt hij het aan de stok met de losgeslagen wetenschapper Dr. Octopus (Alfred Molina, die zijn eerste rolletje kreeg in …Indiana Jones, Raiders of the Lost Ark – in een scène waar hij de spinnen van zijn lichaam moest slaan en Indiana’s beeldje moest stelen). Die heeft een gevaarlijk mechanisme bedacht om energie te genereren.

Maar zijn uitvinding, die aanvankelijk gratis elektriciteit leek te bieden, blijkt een gevaarlijk en explosief machtsinstrument. Octopus, die zijn werktuig bedient met zijn eng ogende cybernetische armen, die elk een eigen leven hebben (en die trouwens in de strip elk een naam hebben: Larry, Harry, Flo, en Moe – waarbij Flo de vrouwelijke tentakel is en in de film ook zorg draagt voor Doc Ock!!!) Het nut van die dingen zijn niet meteen duidelijk in de verfilming, but who cares. De rest is cinema van de bovenste plank. Er zit in de film ook nog een grappige cameo van Evil Dead acteur Bruce Campbell (die ook te zien was in de eerste Spider-Man als ringleider van de catch-match). En uiteraard ook de typische Sam Raimi shots (waaronder het fameuze afgehakte hand met de chainsaw !!!) Spiderman 3 komt in 2007 uit, met hopelijk de badguy Venom, Dock Ock en the Green Goblin komen dan ook waarschijnlijk opnieuw in de arena.

***Related Posts***
08/03/2007: Nieuwe Spider-Man 3 trailer
10/11/2006: Spider-Man 3 teaser-trailer
11/08/2006: Spider-Man 3 hologram poster
18/07/2006: Sam Raimi toch interesse in Spider-Man 4
29/06/2006: Spider-Man 3 teaser
03/06/2006: Setpics Spider-Man 3
30/03/2006: Elizabeth Banks treedt op de voorgrond in Spider-Man 3
24/02/2006: Spider-Man heeft een zwart pak !
20/01/2006: Bryce Dallas Howard in Spider-Man 3
28/09/2005: Spider-Man villains
15/09/2005: Danny Elfman vs Sam Raimi
16/04/2005: Spider-Man 3 vs Hobgoblin
29/03/2005: Spider-Man 3 vs Sandman
22/03/2005: Thomas Haden Church als rivaal
03/02/2005: Spider-Man 3 vs Venom
14/07/2004: Spider-Man 2 review

***Related Comic-Book Posts***
23/02/2006: Keanu Reeves als de Silver Surfer in Fantastic Four 2 ?
16/11/2005: Deathlok verfilmd
02/10/2005: De Punisher 2
18/04/2005: Wolverine spin off
17/04/2005: Batman vs. Superman
02/04/2005: Superman Returns
26/03/2005: Hellboy 2
25/03/2005: De Spawn sequel

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

14-07-2004, © Dave
Reacties (7)

2004   Alfred Molina   Dock Ock   Donna Murphy   film   filmbespreking   J K Simmons   James Franco   Kirsten Dunst   Mary Jane Watson   Osborn   Peter Parker   preview   review   Rosemary Harris   Sam Raimi   Spider-Man 2   Stan Lee   Steve Ditko   Stijn Helsen   Tobey Maguire   trailer  

Zonder iets te verklappen over de film, moet ik reeds toegeven dat Catwoman (2004) gelijk staat aan een regelrechte CATastrofe en niets heeft begrepen van zijn voorganger, Batman Returns. Het latex wordt misschien wel ingeruild voor het duurdere leder, maar Halle Berry is helaas maar een ordinaire straatkat vergelijken met de sensuele, erotische, sluwe en dodelijke Michelle Pfeiffer. Garfield heeft als kat meet attitude dan deze babe. Oeps, don't call her babe. De film doet me verschrikkelijk terugdenken aan Barb Wire (1996), de no-brains-just-boobs-approach van Pamela Anderson. Je zou beginnen denken dat Berry nu wel haar lesje heeft geleerd na haar twee avontuurtjes met 2 Franse regisseurs die beide voor het eerst in het diepe water van Hollywood kwamen zwemmen.

Korte inhoud: Catwoman begint bij de onopvallende Patience Philips (Berry), die altijd over haar heen laat lopen. Ze werkt bij het cosmeticabedrijf Hedare Beauty waar ze reclameposters ontwerpt. Helaas valt haar talent niet meteen op en krijgt ze alleen maar kritiek te verwerken. Haar leven lijkt gezet: saai, monotoon en bijna zinloos. Tot Patience achter een groot geheim komt van Hedare. Het nieuwe product van het bedrijf blijkt namelijk een verminkende werking te hebben op het menselijke lichaam. Het enige wat redding kan bieden is het product blijven gebruiken, "or you can go with a smile". Het bedrijf wil, ondanks de nare bijwerking, toch het product uitbrengen. Het moet niet altijd een verslavende werking hebben om te verkopen, zo blijkt. En uiteraard komt Hedare erachter dat Patience dit weet en na een korte achtervolging wordt zij vermoord. Haar nieuwe leven kan beginnen als Catwoman, met nog 8 levens te gaan. Patience wordt tot leven gebracht door een kat en bezit nu nieuwe katachtige zintuigen, een sm-pakje met zweep en een compleet andere persoonlijkheid. Uiteindelijk begint Catwoman een bordeel, waar ze aanklampt met Batman-wannabees, zich aan de Cocaïne zet en zich verder geen zier interesseert in Hedare Beauty. Dit laatste had in ieder geval al beter geweest?

Hoewel de sexy outfit, gemaakt door Moulin Rouge Costume designer Angus Strathie, nog te doen was, loopt alles verkeerd bij de grafische effecten. En dat is iets wat mij compleet verwonderd van Pitof, die begon als graphic designer, die trouwens de visual effects supervisor op Alien: Resurrection was. Je zou denken dat iemand met zijn bagage en met het budget die hij kreeg voor de film, toch ten minste een aantrekkelijke wereld kon maken. Maar helaas, de background effecten doen denken aan mijn SEGA-spelletjes, en dié waren nog niet eens zo smakeloos.

Twee weken geleden (30 juni) werd onlangs bekend dat de film niet vertoond zou worden op IMAX. Daar was een lange tijd sprake van met diverse promotie-campagnes: "CATch Her in IMAX". Maar vanwege de re-shoots die ze hebben moeten ondernemen, de slechte eerste screenings, de slechte trailers, en ik moet het zeggen, de toch vrij zwakke verfilming, valt de film door de 70mm mand. De maker van Catwomen is de Franse regisseur Pitof, die met deze film zijn tweede (en misschien zijn laatste) langspeelfilm maakt. Zijn eerste was namelijk het verschrikkelijk slechte Vidocq (2001), gedraaid op HD-video. (voor de leken: HD-video is het beste video formaat, goedkoper dan filmpellicule, maar nog steeds niet te vergelijken met de real stuff). Er ligt trouwens een dode kat onderaan aan de box-office. De film koste een slordige 90 miljoen euro (zonder marketing-kosten), maar bracht slecht 35 miljoen op aan de kassa. Warner Bros kruist zijn vingers voor Batman Begins in 2005.

***Related Posts***
22/05/2006: Berry dan toch liever een panter dan een kat
21/05/2006: Kiezen tussen Hellboy 2 en Catwoman 2
18/02/2005: Halle Berry als Nefertiti ?

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

14-07-2004, © Dave
Reacties (2)

2004   Alex Borstein   Barb Wire   Benjamin Bratt   Catwoman   comics   film   filmbbespreking   Frances Conroy   Halle Berry   Lambert Wilson   Michelle Pfeiffer   Pitof   preview   review   Sharon Stone   trailer   Vidocq  

Wrong Turn is dan weer het prototype van de slasherfilm, waar een echte horror-fan zeker kan van genieten. Net zoals Cabin Fever gaat het hier over een aantal slachtrijpe jongeren in het bos (wanneer gaan ze nu eens leren dat bossen in Amerika niet veilig zijn!), maar in tegenstelling tot de vorige neemt deze film het genre ietsje meer à la lettre. Veel slachtoffers die we nauwelijks kennen en een bende slechterikken waarin we nauwelijks kunnen geloven. En natuurlijk is de film voorspelbaar! Maar wat is voorspelbaar, en komt dit de film ten nadele? Dat is de vraag. En in Wrong Turn (2003) kan deze graad van voorspelbaarheid toch de film niet bederven, integendeel, hij is op sommige momenten echt zeer genietbaar. De film is niet bijzonder origineel geregisseerd door Rob Schmidt die vaak grijpt naar zijn subjectieve camera-standpunten, en moet eigenlijk alles hebben van de acteurs (Eliza Dushku, Desmond Harrington, Jeremy Sisto), die in deze film bijzonder goed hun job doen.

Korte inhoud: De jonge zakenman Chris Finn komt in een file terecht en gezien hij over een paar uur een belangrijke meeting heeft, besluit hij om de eerste de beste afslag te nemen. Helaas verdwaalt hij op een onbekende bosweg. Tot daar de verklaring van de titel. Hij komt van de regen in de drup als hij even niet oplet en frontaal op de auto van de mooie Jessie en haar vier vrienden inrijdt. De twee auto's liggen natuurlijk volledig in de prak, en het groepje besluit om te voet op zoek te gaan naar hulp. Evan en Francine, twee van Jessies vrienden, stellen voor om op hen te wachten bij de wagens. En met de revolutie van de gsm, moeten scenario-schrijvers tegenwoordig allerhande bochten nemen om het handig communicatiemiddel een halt toe te roepen. Als het de batterij niet is, zal er wel geen netwerk zijn.

Na een fikse wandeling (waarin de wandelaars voortdurend worden opgeschrikt door akelige geluiden) opzoek naar een telefoon, ontdekken ze per toeval een verlaten huis. Hadden de jongeren nu een geen gat in hun filmcultuur, dan zouden ze hoogstwaarschijnlijk The Texas Chainsaw Massacre gezien hebben, en alle onheil aan zich voorbij laten gaan. Helaas, blijkbaar is geen telefoon in het huis, en net als het viertal het huis wil verlaten, worden ze opgeschrikt door drie akelige kerels, die er op het eerste gezicht geen goede bedoelingen op nahouden. In paniek verstoppen de jongeren zich onder het bed, maar dit blijkt alles behalve een goede zet, en het viertal raakt alleen maar meer in paniek als ze zien hoe de drie mannen de verhakkelde lijken van Evan en Francine op de vloer neerkwakken. Vanaf dit moment is de film pure fun.

Wat ik nog over deze film wil vertellen, is dat er slechtere films zijn van het zelfde slasher-genre, maar dat deze niet meteen als klassieker herinnerd worden. Er is een mooie scene bij het vallen van de nacht waar onze hoofdpersonages verstoppertje spelen met de kwaadaardige gemuteerde hillbillies. Verder is er bijzonder veel aandacht gegaan naar make-up (wat altijd goed meegenomen is) en deed Stan Winston (Aliens, The Terminator, Jurassic Park en The Thing) een voortreffelijke job in het maken van de 3 beulen, die wel iets mee hebben van de orks uit Lord of the Rings. Maar mij hoor je niet klagen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

13-07-2004, © Dave
Reacties (2)

2003   Desmond Harrington   Eliza Dushku   film   filmbespreking   horror   Jeremy Sisto   make-up   preview   review   Rob Schmidt   Stan Winston   The Texas Chainsaw Massacre   trailer   Wrong Turn  

Cabin Fever werd gemaakt met een miezerig budget van 1,5 miljoen euro, maar behaalde aan de box-office een gigantisch succes met een gross van een slordige 22 miljoen euro (video en DVD releases are still counting). Ik moet er wel even bij vertellen dat geen enkele studio het scenario in eerste instantie had goedgekeurd. Integendeel, de meeste vonden waardeloos. Maar het werd een mega-succes, zeker te danken aan een geslaagde promotiecampagne. Iets waar we hier in België nog iets van kunnen leren. Wanneer in Amerika bijna 40% van het totale budget naar promotie gaat, steken wij hier slecht een kleine 5% in affichkes, foto-campagnes, spots, interviews,… Daarnaast kon Cabin Fever ook nog eens rekenen op steun uit onverwachte hoek van niemand minder dan de Lord of the Rings himself, Peter Jackson. Nu moet je weten dat Peter in zijn jeugd een grote fan was van het gore-genre, de absolute glorie van de smaakloze films.

De hype in Amerika over Cabin Fever (2006) is onvoorstelbaar. Daar zien ze de film reeds als een vernieuwing van het genre. Yeah right. De film is in een paar woorden samen te vatten. Een bende jongeren trekken in het bos op kamp (klinkt bekend), om later geconfronteerd te worden met een zwervende man in staat van ontbinding. Er ontstaat een conflict, de zwerver spuugt letterlijk zijn gal uit en wordt uiteindelijk in brand gezet, zoals het een goede aflevering van Beavis 'n Butthead betaamt. Daarna blijkt dat een van de jongeren met een gelijkaardige vleesetende bacterie moet afrekenen. So far so good, althans voor de toeschouwer.

Maar dan beginnen de makers te schuiven van het horror genre, naar de parodie en terug. Op bepaalde momenten weet je echt niet meer of je naar een soort hommage film aan het kijken bent of een parodie op de horror, of beide. Niets wordt uitgelegd en het ene slachtoffer valt na het andere. Ondertussen verschijnen nog meer personages op het toneel die evenmin worden uitgewerkt en krijgen we nog een lading parodiërende scènes (referenties naar andere cult-horror films) over ons heen. Dat de make-up van de vleesetende bacterie, zoals de promotie-campagne rondbazuint, heel realistisch is, laat me echt onverschillig. Voor mij was het een soort retrofilmpje die niet schrikwekkend genoeg was om mij te doen huiveren en niet grappig genoeg om mij te doen lachen. Hoewel de film een paar momenten heeft van pure fun, die je laat zien hoe schitterend deze film wel kon zijn. Een regisseur die wel slaagde in zijn experiment met het genre is Robert Rodriguez (From Dusk Till Dawn). Kortom, een film die je best met meerdere ziet als je eens goed wil lachen. Misschien krijg je wel de slappe lach en blijf vind je de film gewoon schitterend.

***Related Posts***
06/06/2007: Vooroordelen over Hostel 2
30/03/2007: Eli Roth wil geen rating meer voor horrorfilms
02/03/2007: Cabin Fever 2: Spring Fever
01/03/2007: Hostel II posters
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes van 2006
10/02/2006: Baywatch the movie met Eli Roth
05/01/2006: Hostel, a bloody disgusting good time
28/10/2005: Gruwelpraktijken in Hostel

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

13-07-2004, © Dave
Reacties (3)

2004   Cabin Fever   Cerina Vincent   cult   Eli Roth   film   filmbespreking   horror   James DeBello   Jordan Ladd   preview   review   Rider Strong   trailer